Kuzey Vietnam'ın dağlık bölgesinde, yamaçlara basamak basamak oyulmuş teraslı pirinç tarlalarında hasat mevsimi başladı. Yüzyıllardır aynı yöntemlerle işlenen teraslar, hasat öncesinde altın sarısına bürünerek bölgeye görsel bir şölen sunuyor.
Teraslarda hasat büyük ölçüde elle yapılıyor. Dik yamaçlar nedeniyle makine kullanımı neredeyse imkânsız. Köylüler, orakla kestikleri pirinç saplarını demetler halinde bağlayarak sırtlarında köye taşıyor. Hasat, köydeki tüm aileleri birkaç hafta boyunca tarlalarda bir araya getiriyor.
Ortak emeğin geleneği
Bölgede yaşayan topluluklar, hasadı imece usulüyle yürütüyor. Bir ailenin tarlası tamamlandığında ekip bir sonraki aileye geçiyor. Hasadın sonunda ise köy meydanında ortak bir şenlik düzenleniyor.
Bu teraslar dedelerimizin dedelerinden kaldı. Her yıl hasadı birlikte yapmak, onlara duyduğumuz saygının bir parçası.
Köy sakinlerinden çiftçi Nguyen Thi Lan, son yıllarda hasat mevsiminde bölgeye gelen ziyaretçi sayısının belirgin şekilde arttığını söylüyor. Lan'a göre ev pansiyonculuğu, pek çok aile için pirinç gelirini tamamlayan önemli bir kaynak haline geldi.
Hasat edilen pirinç, köylerde geleneksel yöntemlerle kurutuluyor. Pirinç demetleri evlerin önündeki düzlüklere serilerek güneşte birkaç gün bekletiliyor, ardından harmanlanarak taneler saplardan ayrılıyor. Elde edilen ürünün büyük kısmı ailelerin kendi tüketimi için saklanırken, kalan bölümü bölgedeki pazarlarda satılıyor. Bazı köylerde, teraslarda yetiştirilen yerel pirinç çeşitlerinin tohumlarını korumak için ortak tohum ambarları da kurulmuş durumda. Gençler, bu ambarların bakımını üstlenerek atalarından kalan bilgiyi gelecek kuşaklara aktarıyor.
Yerel yetkililer ise artan ziyaretçi ilgisinin teraslara zarar vermemesi için yürüyüş yollarını işaretledi ve tarlalara girişi sınırladı. Teras duvarlarının bakımı için köylülere destek verilen bir koruma programı da sürdürülüyor.